" تــــو " با آنها می مانی کـــه با " تو " می مـــانند ...
مــی گـــــویــــند کــــه مـــی مـــاننـــد ...
کــه مـــی خـــواهـنــــد بماننــــد ...
مـــی خـــواهنــــد از " تـــو " که بمــانـــی ...
مــی دانـــی که مــی مـاننــد ...
آنها کــه قـــدرِ امروز مـــی داننــــد به بهــــای فـــــردا...
" مــــــن " امّا فـــردا نــــدارم ...
فــــردا نمی شناســـم ...
و آن را به هیــچ قــــدری نمــی دهــــم ...
ندارم که بــدهمـش ...
" مـــن " به جستجــــوی آن مــی روم کـــه نــــدارم ...

نظرات شما عزیزان: